Oliver Reed
Robert Oliver Reed (13 lutego 1938 – 2 maja 1999) był angielskim aktorem, znanym ze swojego burzliwego stylu życia. Po pierwszych znaczących rolach w horrorach wytwórni Hammer na początku lat 60., wystąpił w takich produkcjach jak: „Pułapka” (1966), „Oliver!” (1968) – nagrodzonym Oscarem dla najlepszego filmu obrazie w reżyserii jego wuja, Carola Reeda (w którym wcielił się w postać Billa Sikesa) – a także w filmach „Zakochane kobiety” (1969), „Hannibal Brooks” (1969), „Diabły” (1971). Zagrał również Atosa w ekranizacjach „Trzech muszkieterów” (1973) i „Czterech muszkieterów” (1974), wystąpił w roli kochanka i ojczyma w filmie „Tommy” (1975), a także zagrał w produkcjach „Śmieszne kości” (1995) oraz „Gladiator” (2000).
Za rolę Antoniusa Proximo – szorstkiego, starszego trenera gladiatorów w filmie „Gladiator” Ridleya Scotta, który był jego ostatnim dziełem – Reed otrzymał pośmiertną nominację do nagrody BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego w 2000 roku. U szczytu kariery, w 1971 roku, brytyjscy właściciele kin uznali go za piątą najpopularniejszą gwiazdę pod względem wyników kasowych. Brytyjski Instytut Filmowy (BFI) zauważył, że dzięki współpracy z Michaelem Winnerem i Kenem Russellem w połowie lat 60. Reed stał się ikoną brytyjskiego kina tamtego okresu. Jednak od połowy lat 70. jego alkoholizm zaczął negatywnie wpływać na karierę; przedstawiciele BFI stwierdzili nawet, że „Reed przejął po Robercie Newtonie miano najbardziej »spragnionego« aktora w Wielkiej Brytanii”.
